Lisa Gardner "Szukaj mnie"
Kolejny tom z serii o detektyw D.D. Warren. Przede mną jeszcze siedem, z czego w moim posiadaniu jest cztery. Mam nadzieję, że zdążą wydać do końca roku te trzy, których mi brakuje. Trafiłam na fajne wyzwanie czytelnicze i jednym z zadań jest przeczytanie całej serii książek jednego autora. Mam szansę je zrealizować!
W domu pięcioosobowej rodziny dochodzi do potwornej zbrodni: zamordowano dwoje dorosłych i dwoje dzieci, a najstarsza z rodzeństwa, szesnastoletnia Roxana znika bez śladu. Udało jej się uciec? A może to ona zamordowała swoją rodzinę? Czy grozi jej niebezpieczeństwo, a może czy sama je stanowi? D.D. Warren rusza na poszukiwania dziewczyny, poszukując przede wszystkim prawdy o tym, co się wydarzyło w tym domu. W śledztwo angażuje się również Flora Dane, znana z wcześniejszego tomu Znajdź mnie ofiara porwania, a obecnie ocalała, zrzeszająca kobiety po podobnych przejściach.
Szukaj mnie stanowi dziewiąty tom cyklu i po raz kolejny skończyłam czytać książkę Lisy Gardner z przekonaniem, że da się napisać wielotomowy cykl i nie zamęczyć czytelnika. D.D. nadal jest pracoholiczką, ale jest bardzo oddana swojej rodzinie. Mamy też okazję lepiej poznać Florę Dane, która w poprzednim tomie była ofiarą, która próbowała radzić sobie z traumą poprzez polowanie na gwałcicieli. W tym tomie zakłada grupę wsparcia dla kobiet, które również doświadczyły traumy i próbuje pokazać im sposoby na wzmocnienie u siebie poczucia bezpieczeństwa.
Autorka zachowała pewną konwencję znaną z wcześniejszych książek - główna postać, wokół której krąży akcja, może być zarówno ofiarą, jak i morderczynią. W tym przypadku chodzi o szesnastoletnią Roxanę Baez. W sumie jest to powtarzający się schemat w powieściach Gardner, ale dla mnie jeszcze nie jest nużący, bo powoli odkrywa złożoność ludzkiej natury. W tym przypadku mamy do czynienia z dzieckiem skrzywdzonym przez system, a równocześnie była traktowana jako jego sukces. Jako jedenastolatka, Roxana (wraz z rodzeństwem), trafia do pieczy zastępczej ze względu na alkoholizm matki. Po roku dzieci wracają do matki, ale bardzo odmienione. Czy ten rok odcisnął piętno na całe życie? Autorka stopniowo odkrywa przed czytelnikami motywy działania nastolatki oraz jakie doświadczenia miały wpływ na jej późniejsze życie. I mimo powtarzalnego schematu, muszę powiedzieć, że każda historia jest unikatowa i niezwykła. Chociaż znawcą nie jestem... to dopiero czwarta książka z tego cyklu, a piąta tej autorki, którą miałam okazję przeczytać.
I znów będę podkreślać to, co w przypadku poprzednich książek tej autorki - świetnie zarysowana fabuła, wątki, które w końcu zaczynają się składać w logiczną całość. Akcja wartka, bez przeciągania i niepotrzebnych dygresji. Napięcie, które rośnie powoli, w miarę, jak śledztwo się toczy swoim rytmem. I wisienka na torcie - zakończenie. Jak zwykle bez zarzutu! Kawał dobrego kryminału!
Do tego Lisa Gardner zrobiła porządną robotę wokół zbierania materiałów nt. pieczy zastępczej, procedur prawnych oraz mechanizmów psychologicznych dzieci trafiających do domów zastępczych. Temat poważny i niezwykle ważny, a zgrabnie wpleciony w fabułę książki. Dla tego wątku też zdecydowanie warto przeczytać tę książkę. Bo zmusza do refleksji nad tym, co dorośli rozumieją przez szeroko pojęte "dobro dziecka".
Ogólnie... Polecam każdemu szukającemu dobrego kryminału na weekend i czegoś, co zaangażuje emocjonalnie na dłużej.

Komentarze
Prześlij komentarz