Lisa Gardner "W ukryciu"

 

Starałam się trzymać ten thriller na sam koniec premier wrześniowych... ale mi się nie udało! Została mi jeszcze Róża w rozkwicie, za którą jakoś nie mam na razie serca się zabrać. Dlatego zmieniłam zupełnie klimat i sięgnęłam po książkę Lisy Gardner. I... jestem zachwycona tą autorką! Nie przypominam sobie, żebym czytała jakieś inne jej powieści, ale będę musiała to nadrobić!

Na terenie zrujnowanego, dawno zamkniętego szpitala psychiatrycznego kilku nastolatków natrafia na makabryczne znalezisko. Ściągnięta na miejsce policja znajduje zmumifikowane zwłoki sześciu dziewczynek. Początkowo mają problem z określeniem, kiedy w ogóle mogło dojść do zbrodni i w jakim przedziale czasowym, tym bardziej, że miejsce ukrycia zwłok przypomina inne miejsce zbrodni. Detektyw sierżant D.D. Warren ściąga do pomocy kolegę z policji stanowej, Bobby'ego Dodge'a i wspólnie próbują dojść do prawdy. Przy jednej dziewczynce znajdują medalion z wygrawerowanym nazwiskiem: Annabelle M. Granger i podają prasie wiadomość o zidentyfikowaniu zwłok jednej z dziewczynek. 

Jednak wtedy zgłasza się do nich kobieta, która podaje się za prawdziwą Annabelle i twierdzi, że medalion był prezentem, który otrzymała w dzieciństwie. Kobieta od siódmego roku życia uciekała wraz z rodzicami przed nieznanym prześladowcą. Jej rodzice już nie żyją, a ona pozostała w strachu przed złem, którego nikt jej nie uświadomił. 

Czy historia Annabelle ma związek z odkrytymi zwłokami? Dlaczego rodzina kobiety uciekała i nigdzie nie została dłużej niż na dwa lata? I jak to wszystko wiąże się z inną sprawą, która kosztowała Bobby'ego Dodge'a karierę?

Rzadko zdarza mi się trafić na pisarza, który potrafi połączyć w jednej dobrej książce tak wiele wątków. Mamy tutaj Annabelle, dla której jej własna przeszłość stanowi ogromną zagadkę. Przyzwyczajona do ucieczek i ukrywania się kobieta, nagle znajduje się w centrum uwagi policji. Chociaż uwaga ta nie zawsze się jej podoba. Zbrodnia sprzed niemal trzydziestu lat, w której można dostrzec do innej, z którą D.D. Warren i Bobby Dodge już się zetknęli w przeszłości. I jest też ktoś, kto chce utrudnić odkrycie prawdy na temat odnalezionych zwłok. Najlepsze jest to, że w końcu te wszystkie wątki logicznie się ze sobą łączą i rozwiązanie wydaje się być wówczas takie oczywiste! Poczułam tutaj pełną satysfakcję podczas lektury.

Jeśli chodzi o bohaterów... to mam wrażenie, że ponieważ jest to kolejny tom o D.D. Warren i Bobbym Dodge'u, to autorka sobie trochę odpuściła jakąś głębszą charakterystykę tych postaci. Tak, jakby czytelnik miał ich po prostu znać z poprzednich książek. Cóż... na pewno będę miała okazję poznać ich lepiej. Za to bardzo dużo miejsca poświęcono samej Annabelle. Jak zachowywałaby się kobieta, która całe swoje życie uciekała i bała się czegoś, co nigdy nie zostało nazwane? Annabelle niby czuje bunt wobec ojca (już nieżyjącego), który wepchnął ją i jej matkę w takie życie, doprowadzając jej matkę do samobójstwa, jednak wyuczone odruchy są od niej silniejsze. Dlatego kobieta nadal żyje pod zmienionym nazwiskiem, jest raczej typem samotnika i ciągle jest ostrożna, starając się nie dopuścić nikogo zbyt blisko siebie. A równocześnie jest niezłomna w poszukiwaniu prawdy o swojej przeszłości, tym bardziej, że czuje się odpowiedzialna za śmierć dziewczynki, którą obdarowała kiedyś swoim medalionem. Mimo wpojonego strachu, wykazuje się ogromną odwagą. Udaje jej się też w końcu odnaleźć spokój ducha, kiedy zaczyna rozumieć, jakie motywy kierowały działaniem jej ojca. 

Nie przemawiał do mnie za to wątek miłosny. Wciśnięty trochę na siłę, chyba tylko po to, żeby podkręcić emocje. Mogłabym się obejść bez niego, serio. 

Jak na to, że jest to kolejny tom z cyklu (nie doliczyłam się który, ale jest ich wiele...), to muszę przyznać, że jest naprawdę dobrze napisany. Tym chętniej sięgnę po wcześniejsze książki autorki, żeby lepiej poznać D.D. Warren. Wydaje się być dobrze skonstruowaną postacią, choć w tej książce było jej dosyć mało. 

Zostaje mi tylko polecić W ukryciu. Idealna lektura na jesienny wieczór.